چراغ آسمان لبخند زن بر روی احمد بود (اکبری)                 دانلود

پروانه ها آوُردن رو بالشون ستاره (بنی فاطمه)                  دانلود

گل نکند جلوه در جوار محمد (حدادیان)                            دانلود

النّبی یا حبیبی یا مولا (سلحشور)                                 دانلود

امشب دو مه دمیده ، در مکه و مدینه (طاهری)                  دانلود

امشب از عمق دل آوا میکنم (کریمی)                              دانلود

فتاده قلب اهل حق به گیسوی خم نبی  (هلالی)              دانلود

ابا الزهرا مولانا رسول الله (نیک بختیان)                            دانلود   

 

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .دانلود مولودی - ادامه مطلب

از امام صادق« ع» روايت شده که فرمود: « پس از ظهور» خداوند بادى را مي فرستد که در هر سرزمينى ندا دهد: اين مهدي« ع» است. به قضاوت داوود و سليمان حکم مى کند و براى آن در خواست بينّه نمى کند.« در حديث ديگرى به جاى باد« منادي» آمده است»     بحار الانوار 52 /369 حديث 155، 52 /286 حديث 19 و 20.

ابوجارود از امام باقر عليه السلام روايت کرده فرمود: « حضرت مهدي عليه السلام به سيره و روش سليمان بن داوود عمل مى کند.»                                                    بحار الانوار 52 /390 حديث 212.

امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

« گويا پرنده سفيدى را بالاى حجر الاسود مي بينم که زير آن مردى قيام مى کند که در ميان مردم به حکم آل داوود و سليمان حکم مى کند و از کسى بيّنه در خواست نمى کند.»    بحار الانوار 52 / 336 حديث 74

امام صادق عليه السلام مى فرمايد: « هنگامى که قائم آل محمد عليه السلام ظهور مى کند، در ميان مردم به حکم داوود حکم مى کند و نيازى به بينه ندارد. خداوند به او الهام مى کند، پس به علمش حکم مى کند و هر قومى را به آنچه مخفي کرده اند خبر مى دهد.»    بحارالانوار 52 / 339 حديث 86 - ص 320 حديث 25

امام صادق عليه السلام مى فرمايد: « حضرت مهدى عليه السلام به تقوا فرمان مى دهد و به هدايت عمل مى کند و در حکم کردن و قضاوت از گرفتن رشوه ممانعت مى نمايد.»     بحار الانوار 52 / 269 حديث 158

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .امام مهدی عجل الله تعالی فرجه - ادامه مطلب

سلام من به مدینه به آستان رفیع است (ارضی)           دانلود

دخترم گریه تو پشت مرا می شکند (کریمی)                 دانلود

یا رسول الله مدد (سلحشور)                                     دانلود

قلب آدم در غم پیغمبر خاتم گرفته (طاهری)                  دانلود

امشب هوای غربت رخنه به سینه کرده (حدادیان)          دانلود

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .دانلود مداحی - ادامه مطلب

ای پادشاه حُسن، ای حُسن بندگی (کریمی)              دانلود

امامم به خدا ماه زمان است  (اکبری)                         دانلود

پا شدم بیام مدینه که دیدم دلم شکسته (هلالی)        دانلود

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .دانلود مداحی - ادامه مطلب

به گنبدت نگاه می کرد، قطره اشکی می چکید (کریمی)        دانلود

گوشه ی حجره،خسته افتادم  (طاهری )                             دانلود

دلم می خواد هرچی دارم ، نذر امام رضا کنم (حدادیان )        دانلود

تویی تو صاحب کرم، منم گدای بی حرم (علیمی)                 دانلود   

 

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .دانلود مداحی - ادامه مطلب

حضرت ابراهیم

ابراهيم(ع) به سرزمين كربلا رسيد. آرام آرام با مركبش مي‌گذشت كه ناگهان به گودال قتل‌گاه رسيد و اسب، او را به زمين زد. ابراهيم(ع) زبان به استغفار گشود و عرض كرد: خدايا! از من، چه خطايى سر زده است كه به اين بلا دچار شدم؟ جبرئيل نازل شد و عرض كرد: «اى ابراهيم! از تو گناهى سر نزده است. در اين سرزمين، فرزند آخرين فرستاده خدا، ـ محمدبن عبدالله ـ را به قتل مي‌رسانند.

قاتل او كيست؟

جبرئيل گفت: «قاتل او، ملعون آسمان‌ها و زمين است كه قلم، بر روح اعظم، لعن او را نگاشته است.» در اين هنگام، ابراهيم دست خود را به طرف آسمان بالا برد و در حق قاتلان آن حضرت، لعن و نفرين كرد.3

حضرت آدم در كربلا

هنگامى كه حضرت آدم(ع) به زمين فرستاده شد، ميان او و همسرش حَوا جدايى افتاد. آدم براى يافتن همسرش، به جست‌وجو پرداخت. در ميانه راه، گذارش به كربلا افتاد. پس بي‌اختيار، اشك از چشمانش جارى شد و ابرى از غم، دلش را تسخير كرد. سر به آسمان بلند كرد و گفت: خدايا! آيا ديگربار، دچار معصيتى شده‌ام كه اين حال به من دست داده است؟ خطاب رسيد : «اى آدم! گناهى از تو سر نزده است، بلكه در اين سرزمين، فرزند تو  حسين(ع)  را با ستم، به قتل مي‌رسانند»

عرض كرد: خدايا حسين كيست؟ آيا از پيامبران است؟ ندا آمد: «نه، پيامبر نيست، ولى فرزند پيامبر آخرالزمان ـ محمد بن عبدالله ـ است.» عرض كرد: خدايا! قاتل او كيست؟ خطاب آمد: «نامش يزيد است كه ملعون آسمان‌ها و زمين‌ است.»

در اين هنگام، به جبرئيل رو كرد و گفت: درباره قاتل حسين(ع) چه بايد كرد؟ جبرئيل گفت: «بايد او را لعن كرد». آدم(ع) چهار بار يزيد را لعن كرد و راه خود را در پيش گرفت و از سرزمين كربلا خارج شد.1

كشتى نوح در كربلا

عجله كنيد: «همه سوار بر كشتى شويد. كودكان را فراموش نكنيد. عذاب خداوند نازل شده است» اين كلامى بود كه حضرت نوح(ع) به قوم خود مي‌گفت: از آسمان و زمين آب فوران مي‌كرد. وزش باد شديد نيز وحشت و اضطراب مردم را دو چندان كرده است. همه بر كشتى سوار شدند و كشتى بر امواج پر تلاطم آب سرگردان شد. مدتى در راه بود كه ناگهان از حركت ايستاد. نوح(ع)، مضطرب و نگران با خود مي‌گفت: خدايا! چه شده است؛ چرا كشتى حركت نمي‌كند؟

ناگهان ندا آمد: «اى نبي‌الله! اين‌جا، سرزمينى است كه فرزند زاده خاتم الانبيا(ص) و پسر اشرف اوليا كشته مي‌شود.»

نوح پرسيد: قاتل او كيست؟ ندا آمد: «قاتل او، ملعون آسمان‌ها و زمين است.» نوح(ع) چهار بار قاتـلان آن حضرت را لعن كرد تا سرانجام كشتى به راه افتاد و از غرق شدن نجات پيدا كرد.2

باد و سليمان

سليمان بر بساط خود، در آسمان در حال حركت بود. ناگهان، باد به جنب‌و جوش افتاد و بساط سليمان از كنترل وى خارج شد. سليمان(ع) تعجب كرد و وحشت و اضطرابى عجيب، سراپاى او را فرا گرفت.

پرسيد: چه شده است؟ باد جواب داد: ما به قتل‌گاه حسين(ع) رسيده‌ايم. سليمان پرسيد: حسين(ع) كيست؟

باد گفت: او فرزند على بن ابي‌طالب و دختر خاتم ‌الانبيا ـ محمد مصطفى ـ است كه در اين سرزمين، به دست قومى جفاكار به قتل مي‌رسد. سليمان پرسيد: نام قاتلش كيست؟ پاسخ داد: او ملعون زمين و آسمان‌ها است.

در اين هنگام، سليمان دست به آسمان برداشت و يزيد را لعن كرد. باد به خود آمد و بساط سليمان را برداشت و از زمين كربلا دور كرد.5

موسى و كربلا

موسي(ع) با «يوشع‌بن نون» در راه بودند كه ناگهان، نعلين موسى پاره شد و خارى در پايش فرو رفت و خون از آن جارى شد. موسى رو به آسمان گفت: خدايا! مگر از من گناهى سر زده است كه به چنين كيفرى، در دنيا مبتلا مي‌شوم؟

خطاب رسيد: «اى موسي! نام اين سرزمين كربلا است و در همين سرزمين، خون حسين(ع) ريخته مي‌شود و به دست قومى جفاكار به قتل مي‌رسد.» موسى گفت: خدايا! حسين كيست؟ خطاب آمد: «او فرزند محمد مصطفى، آخرين فرستاده من، است.»

عرض كرد: قاتل او كيست؟ فرمود: «كسى است كه ماهيان دريا و وحشيان صحرا و پرندگان هوا نيز او را لعن مي‌كنند.» موسي(ع) نيز رو به آسمان كرد و قاتلان حسين(ع) را لعن و نفرين كرد و با يوشع از زمين كربلا گذشت.

عيسي(ع) و كربلا

عيسي(ع) كه در جمع حواريان بود و از سرزمين كربلا مي‌گذشت، پس از شنيدن خبر قرار گرفتن شيرى بر سر راه عابران، جلو آمد و رو به شير گفت: چرا در اين راه نشسته‌اى و مانع رفت و آمد عابران هستي؟

حيوان به زبان آمد و گفت: يا نبي‌الله! نمي‌گذاريم از اين‌جا بگذرى، مگر آن كه بر يزيد، قاتل حسين، لعن كني. عيسي(ع) پرسيد: قاتل او كيست؟ شير گفت: ملعون چرندگان و پرندگان و درندگان بيابان‌ها است، به ويژه در ايام عاشورا. عيسي(ع) به همراه حواريان دست به آسمان برداشت و يزيد و قاتلان امام حسين(ع) را لعن كرد. آن‌گاه شير از سر راه كنار رفت و آنان از آن سرزمين گذشتند.6

منابع :

۱. علاّمه مجلسى، بحارالانوار، ج10، ص 156.                ۲. همان، ص 158.

۳. همان.            ۴. همان، ص 157.         ۵. همان، ص 156.          ۶. همان، ص 157

 

نوشته شده توسطکاروان یا زهرا .امام حسین علیه السلام - ادامه مطلب